Ervaringsverhaal van Adam van Dijk
De overstap
Mijn naam is Adam van Dijk. Ik heb economie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Van 2004 tot 2017 heb ik in financiële functies gewerkt als trainee en later bij Fortis en ABN AMRO, onder andere in internationale functies. Zeker vijf jaar voor mijn uiteindelijke overstap naar het onderwijs begon het al te kriebelen. Ik wilde ook andere dingen doen en zien. Ook wilde ik graag weer meer met mijn studie gaan doen. Voor groepen staan vind ik leuk: het helpen, vertellen en uitleggen. De corporate wereld waar ik in werkte, en waar weinig plaats is voor écht menselijk contact, begon mij tegen te staan. Mijn vrouw had een aantal jaar eerder ook de overstap naar het onderwijs gemaakt en inspiratie vind je vaak dichtbij. Mijn vader was overigens ook leraar. Een ding wist ik vroeger zeker: dat ik dat later niet wilde gaan doen... Haha! In 2017 heb ik dan toch de overstap gemaakt en zat ik weer in de collegebanken.
Stage lopen
Mijn stage begon een aantal weken na aanvang van de studie. Bij de start van mijn stage bleek dat degene die mij op de school zou gaan begeleiden bij economie ziek was geworden en dat jaar niet meer terug zou komen. Zo liep ik op de eerste lesdag in mijn eentje een lokaal in met 30 leerlingen uit gymnasium vier. Gelukkig wel met een boek, een plan en een powerpoint! Het was ontzettend leuk om weer met mijn vak bezig te zijn.
Het jaar daarop ben ik overgestapt naar de school waar ik nu werk, in een dorp in Brabant. Het is toevallig ook de school waar mijn vrouw werkt. Als je dat ons 10 jaar geleden had verteld, toen we nog in Den Haag woonden en bankier en advocaat waren, dan was ik waarschijnlijk heel hard gaan lachen. Maar het is hartstikke fijn om iets te doen wat je leuk vindt.
Starten als zij-instromer
Verwacht niet dat scholen altijd direct de rode loper voor je uitleggen. Ook scholen werken op basis van vraag en aanbod met beperkte budgetten. Zekerheid krijgen over inkomen voordat je begint is daarom best lastig. Daarnaast kun je als zij-instromer ook beter je ego thuislaten. Je begint opnieuw aan een carrière, waarbij je gelukkig veel mee kunt nemen van wat je eerder hebt geleerd, maar als er iemand een scheet laat in de klas zul je toch ook andere trucendozen open moeten kunnen trekken. Het helpt wanneer je zelf kinderen hebt. Verder is het mijn advies om mentaal gezond aan een overstap te beginnen. Er komt veel op je af en het werken met pubers in grote klassen in wisselende samenstellingen is, zeker in het begin, soms gewoon ook erg vermoeiend.
Een werkdag op school
Een dag start voor mij om half acht op school met het voorbereiden van lessen (als ochtendmens vind ik dat het prettigst). De eerste lessen zijn om half negen tot aan de pauze van elf uur. Dan 20 minuten wel of geen koffie en dan tot één uur verder. Dan een half uur pauze en in de middag soms lessen tot vier uur. Werk je fulltime, dan heb je ongeveer 25 lessen van 50 minuten in een week. De tijd eromheen gebruik je voor het voorbereiden van lessen, nakijken (kost veel tijd!) en administratief werk. Dat laatste valt relatief wel mee (dat is in het primair onderwijs meer belastend denk ik). Verder heb je een mentorklas waar je zorg voor hebt, organiseer ik een buitenlandse reis voor de derde klas (‘allemaal Ierse euro’s meenemen jongens!’) en ook wordt er vergaderd. Daar is nog wel wat tijd te winnen…
Werken in het onderwijs is speciaal
Tot slot: werken in het onderwijs is speciaal. Het merendeel van de tijd breng je door met kinderen, en in mijn geval kinderen tussen de 14 en 18 jaar. Die kinderen verwachten wat van je en daar kun je heel veel mee doen. Je bent ondernemer in je eigen vak. Jij hebt alle vrijheid en daarmee ook de (gedeelde) verantwoordelijk voor hun leren. Verder vind ik het belangrijk dat je je vak goed verstaat en daarmee de kinderen kunt inspireren en uitdagen. Helaas raakt juist die vakkennis wat ondergesneeuwd bij discussies over onderwijsvernieuwing. Een goede balans is wel belangrijk. Juist als zij-instromer kun je met je praktijkervaring in je vak het verschil maken.
