Ervaringsverhaal van Francis
Mijn loopbaan
Van kinds af aan wilde ik al de zorg in. Daarom ben ik ook de verpleegkundige-opleiding gaan doen. Cognitief gaf het geen problemen, maar op een enkele afdeling voelde ik me niet veilig, het lukte niet om me goed te ontwikkelen. Na het (overigens toch glansrijk) behalen van mijn diploma, genoot ik van dit beroep. Ik volgde specialisaties en werd teamleider. Als teamleider merkte ik weer hoe belangrijk (maar ook hoe leuk) ik het vond om collega’s en leerlingen te coachen en te begeleiden. Uit ervaring wist ik hoe belangrijk het was om een veilig werkklimaat en een veilige leeromgeving te hebben.
Jarenlang heb ik BHV-cursussen gegeven en de volgende stap was die van vaardigheidstrainer bij een zorginstelling. Hier trainde ik de werknemers in het bijhouden van hun verpleegtechnische vaardigheden, zoals bijvoorbeeld injecteren en katheteriseren.
De onderwijskundige kant begon ik steeds interessanter én belangrijker te vinden. Wat is de relatie tussen ‘onderwijzen’ en ‘leren’? Ik vond het een uitdaging om te ontdekken wat mensen motiveert om te leren, maar ontdekte tegelijkertijd hun terughoudendheid omdat ‘leren’ ook ‘verandering’ betekent.
De eerste stappen richting het mbo
De lerarenopleiding lonkte, maar dit was een lastige stap. Hiervoor had ik namelijk tijd, een stageplek en een baan om deze opleiding te kunnen bekostigen nodig, maar vooral lef. Ongeveer 10 jaar heb ik erover gedaan voordat ik de stap naar ‘het echte onderwijs’ durfde te maken. Inmiddels was ik 49 jaar en ging ik solliciteren op een docentenfunctie bij een MBO Zorg & Welzijn, richting Verzorgende. Er was geen eis voor een bevoegdheid maar wel de bereidheid om deze te halen. Daarnaast was relevante ervaring vereist. Ik werd aangenomen! Er werd me de keuze gesteld om een PDG (Pedagogisch Didactisch Getuigschrift), óf een tweedegraads lerarenopleiding Gezondheidszorg & Welzijn te volgen. Mijn keuze was duidelijk: de lerarenopleiding waar ik zo veel mogelijk kon leren over het vak wat ik ambieerde.
Privéleven versus studeren
Het was zwaar: starten met een heel nieuw beroep en tegelijkertijd een versnelde hbo-opleiding volgen. Mijn privéleven moest op een laag pitje. Maar wat was het een mooie combinatie: direct in de praktijk kunnen brengen wat je leerde, en andersom, waar ik tegenaan liep in de praktijk, kon ik meteen bespreekbaar maken op mijn lerarenopleiding. Alles sloot mooi op elkaar aan. Ook bofte ik met mijn studiemaatje, we stimuleerden en inspireerden elkaar. Studeren bleek ik leuk te vinden en zonder problemen behaalde ik mijn diploma.
Werksituatie op dit moment
Op dit moment draai ik één BOL (beroepsopleidende leerweg)- en drie BBL (beroepsbegeleidende leerweg)-groepen. De leeftijd van mijn studenten varieert tussen de 16 en de 60 jaar. Ongeveer de helft van mijn werktijd bestaat uit contacturen met de studenten: lessen, coaching, loopbaan- en mentorgesprekken. De andere helft hou ik me bezig met nakijkwerk, administratie, lessen ontwikkelen (met collega’s), LeerKracht coaching (dit is een aanpak voor verbetercultuur) én het begeleiden van leraren in opleiding en stagiaires. Inmiddels ben ik doorgestroomd tot LC en binnenkort begin ik weer met een nieuwe opleiding ‘Werkbegeleider’. Er blijven altijd ontwikkelingsmogelijkheden.
Werken in het onderwijs
Ik werk in een fijn team. We leren van en met elkaar, iedereen heeft zijn eigen expertise. Mijn leeftijd heeft me niet in de weg gestaan. Levenservaring is juist welkom en helpt me vooral bij het coachen van mijn (oudere) BBL-studenten. Het is fijn dat ik zelf een ruime ervaring heb in de zorg. Ik kan de theorie daardoor goed aan de praktijk koppelen én studente smeuïge ervaringsverhalen vertellen.
Elke dag is anders. De spontane leerprocessen vind ik het leukst en gelukkig heb je als docent ook veel professionele vrijheid daarin. Ik kan iets betekenen voor mijn studenten, maar ik leer zelf ook elke dag van hen!
Werken in het onderwijs kost veel energie maar levert ook veel energie op. Deze carrièreswitch maken zorgde er bij mij voor dat ik weer gevoed werd met nieuwe energie. En dat is een heel fijn vooruitzicht tot aan mijn pensioengerechtigde leeftijd.
