Julie van Immerseel over leren surfen op de golven van het onderwijs
De Lesboeren wordt gehost door Jasper Rijpma en Mattanja Koolsta en gemaakt in samenwerking met Stichting Leraren van het Jaar en Stichting Onderwijs in. Naast de podcast worden de docenten in de Lesboeren ondersteund met een krachtig, professioneel portret dat de beroepstrots van leraren uitstraalt, gemaakt door fotograaf Nike Liscaljet.
Dat betekende: direct de praktijk in. Voor de klas staan, terwijl je zelf nog volop leert. In deze aflevering van De Lesboeren vertelt Julie over die start, over veiligheid creëren, over magische momenten met leerlingen en over hoe je als jonge docent je eigen vorm vindt.
Eerst zien, dan leren
Voor Julie begint goed onderwijs niet bij de methode, maar bij de leerling. “Ik wil weten wie ze zijn,” zegt ze. “Wat ze meemaken, wat ze bezighoudt.” Namen kennen is daarin essentieel. Als je iemands naam weet, zie je diegene echt, vindt ze.
Pas daarna komt het leren. Veiligheid staat voorop: een klas waarin leerlingen zichzelf durven zijn. En als die basis er is, volgt de rest vanzelf.
Trainees in onderwijs
Het traineeship bood Julie een zachte landing in het onderwijs en daarnaast ook veel verdieping. Naast lesgeven leerde ze over onderwijskunde en onderwijsleiderschap. “Je wordt klaargestoomd om voor de klas te staan, maar ook om breder naar onderwijs te kijken.” Op termijn wil ze meer bijdragen dan alleen aan haar eigen lessen. “Ik vind het interessant om na te denken over hoe onderwijs beter kan.”
Die ambitie vertaalt zich ook naar de praktijk. Zo ontwikkelde ze een lessenreeks over stress, die ze graag breder wil inzetten. “Leerlingen hebben hier zó veel aan,” vertelt ze. “Het raakt hun dagelijks leven.”
De magie zit in kleine dingen
Wat Julie het meest bijblijft, zijn de kleine momenten. Gesprekken over weekendplannen, een leerling geruststellen die zich zorgen maakt. “Dat soort dingen lijken klein, maar zijn dat niet.”
Ook in haar biologielessen zoekt ze verbinding. Sommige onderwerpen, zoals seksuele voorlichting, zijn soms spannend maar juist daarom belangrijk. “Als je het luchtig en veilig maakt, durven leerlingen vragen te stellen.”
Leren door feedback
Julie kijkt positief terug op haar start, mede dankzij goede begeleiding. “Ik kreeg feedback waar ik echt iets mee kon.” Dat maakte het makkelijker om te groeien. “Ook blunders horen erbij, maar daar leer je misschien wel het meest van.”
Volgens Julie moet je als startende docent leren meebewegen. “Het onderwijs is geen rechte lijn. Je moet leren surfen op de golven.”
Betrokken lesboer
Aan het einde van het gesprek komt uiteraard de metafoor van de lesboer langs. Met haar achtergrond in de biologie voelt die niet eens zo vreemd. Zaaien, verzorgen, geduld hebben. Julie herkent zichzelf er wel in, “maar dan moet je wel in alle stappen betrokken zijn, van zaaien tot oogsten.”
Misschien is dat precies de kracht van haar verhaal. Je kunt net begonnen zijn en toch al enorm van betekenis in de sector. Als je durft te kijken, te luisteren en mee te bewegen met alles dat het onderwijs vraagt.
